من دلم می خواهد خانه ای داشته باشم پر دوست کنج هر دیوارش
دوستانم بنشینند آرام گل بگو گل بشنو هر کسی می خواهد وارد
خانه ی پر مهر و صفامان گردد شرط وارد شدنش شستشوی
دلهاست شرط آن داشتن یک دل بی رنگ و ریاست بر درش برگ
گلی می کوبم و به یادش با قلم سبز بهار می نویسم "ای دوست
خانه ی دوستی ما اینجاست تا که دیگر سهراب نپرسد خانه ی
دوست کجاست"
به چشمي اعتماد کن که به جاي صورت به سيرت تومي نگرد
به دلي دل بسپار که جاي خالي برايت داشته باشد
و دستي را بپذير که باز شدن را بهتر از مشت شدن بلد است
فرشتهها وجود دارن، اما بعضي وقتها چون بال ندارن،
ما بهشون ميگيم دوست .
ميدوني سخت ترين روز چه روزيه ؟؟؟ روزي که قلبهايي که
در کنار هم براي هم مي تپيدن از هم جدا بشن .
دلهايي که محرم هم بودن محرم دل کس ديگري بشن.
خدایا هرکه با من آشنا شد
نمی دانم چرا زود بی وفا شد
نمی دانم از اول بی وفا بود
یا که نازش را کشیدم بی وفا شد
صفای اشک و آهم داده ای عشقدل دور از گنــاهم داده ای عشـق
دو چشمونت یه شب آتیش به جان زدخیال کردم پناهم داده ای عشق
چنان عـاشق چنـان دیوانه حـالمکه می خواهم از تو و از دل بنـالم
هنـوز هم بـا این دیوونه حــالییـه رنگم صــادقم صـافم زلالـم
تو که عشــق و تو ویرونگی ندیدیشـب سـر در گـریبونی ندیدی
نمی دانــی چـــه دردی داره دوریتـو که رنگ پریشــونی ندیدی
گـله کـردی چـرا می نـالم از دلدیگه این ناله ها دست خودم نیست
چنـان عـاشق چنـان دیوانه حـالمکه می خواهم از تو و از دل بنـالم
هنــوز هم بـا این دیوونه حـالییـه رنگم صـادقم صافم زلالـم
چه آرام با خود درد دل میکردم و روزها و لحظه ها را با رفیق شب و روزم
که همان تنهایی بود سپری میکردم....
با تنهایی بودم و هیچ آرزویی را نداشتم !
عاشق شدن برایم یک رویا بود و تنهایی برایم حقیقت تلخ زندگی!
یک زندگی سوت و کور و بدون هیچ دغدغه ودلهره و یا ترسی از دربه در شدن
يك قلب شکسته و پر از طاقتم داشتم!
روزی بود و روزگاری چشمانم به چشمی افتاد و اسیر شد ،
آن قلب تنهایم در قلبی دیگر گرفتار شد ....
یک دنیا غم و غصه در دل عاشقم نشست و چه اشکهایی که نگو از چشمانم سرازیر شدند!
خسته ، دلشکسته ، دلی در به در و قلبی پشیمان از این عاشق شدن !
گاهي آرزو مي کنم ...
کاش هرگز نمي ديدمت تا امروز غم نديدنت را بخورم!!!
کاش لبخندهايت آنقدر زيبا نبودند که امروز آرزوي ديدن يک لحظه
فقط يک لحظه از لبخندهاي عاشقانه ات را داشته باشم!
کاش چشمان معصومت به چشمانم خيره نمي شد تا امروز
چشمان من به ياد آن لحظه بهانه گيرند و اشک بريزند!
کاش حرف هاي دلم را بهت نگفته بودم تا امروز با خود نگويم
" آخه اون که ميدونست چقدر دوستش دارم !!!! "
کاش حرف هاي دلت را بهم نگفته بودي تا که امروز با خود نگويم
" من که مي دونستم چقدر دوستش داره ..."
کاش ... کاش .... کاش !
زندگي درک همين امروز است فهم نفهميدن هاست
ظرف امروز پر از بودن توست
شايد اين خنده که امروز دريغش کرديم
آخرين لحظه همراهي ماست
